
安可
Tuesday, February 01, 2005
凌晨时分
我带着另一个多余的身份
私奔
后面是追兵的滚滚沙尘
真狠
我挤出一丝笑容扮天真
路上积水里的那个人连拍掌也不肯
可恨
疲累已如毒素流入脚根
地上的鲜红越来越深
我发现我流血了
无奈这里没电灯
我只顾嘶声
忘了呐喊
而就在这时
一粒没有生命的子弹
插入我另一半的心脏
狂奔
枪口上的烟冉冉上升
我拿出短刀想往脖子上
“CUT———”
好大声
导演在这场地就是神
“独角戏都能演得像伪装秀那么逼真。
你有没有精神分裂症。”
冷。
留下我在那里
番茄汁还在一点一点地往下滴着。
Envoy of the Stars @ 9:38 PM
-------------------------------
Voices in the Distant
Credits
Project Sanctuary Starry Night
September 2004
October 2004
November 2004
December 2004
January 2005
February 2005
March 2005
April 2005
May 2005
June 2005
July 2005
August 2005
September 2005
October 2005
November 2005
December 2005
January 2006
February 2006
March 2006
April 2006
May 2006
June 2006
July 2006
August 2006
September 2006
October 2006
November 2006
December 2006
January 2007
February 2007
March 2007
April 2007
May 2007
June 2007
July 2007
August 2007
September 2007
October 2007
November 2007
December 2007
January 2008
February 2008
March 2008
April 2008
May 2008
June 2008
July 2008
August 2008
September 2008
October 2008
November 2008
December 2008
January 2009
February 2009
March 2009
April 2009
May 2009
June 2009
July 2009
August 2009
September 2009
October 2009
November 2009
December 2009
January 2010
February 2010
March 2010
April 2010
May 2010
June 2010
July 2010
August 2010
September 2010
October 2010
November 2010
December 2010
January 2011
February 2011
March 2011
April 2011
May 2011
June 2011
July 2011
August 2011
September 2011
October 2011
November 2011
December 2011
January 2012
February 2012
March 2012
April 2012
May 2012
June 2012
July 2012
August 2012
September 2012
October 2012
November 2012
December 2012
January 2013
February 2013
April 2013
July 2013
August 2013
November 2013
February 2014
March 2014
March 2015