
埋步
Saturday, May 19, 2007
军营中,不时会看见与自己同病相怜的“同是天涯沦落人”在自家衣橱外贴上一些装饰品,多是剪报、图片、海报一类。而其中的主角焦点八九不离美女名模、跑车足球,纵是已无人使用的前朝“遗柜”也留有这些痕迹。
我的橱柜却是不存任何“记号”的,即使接手时是衣着光鲜的,也必定“洗尽铅华”跟随我。每星期回营的整理衣橱、铺床叠被,仍是例行公事,对我而言,我只是不想留下太多的脚印,在这里就是手印了。
“悄悄的我走了,正如我悄悄的来;我挥一挥衣袖,不带走一片云彩。”
我对徐志摩的印象不深,但这句差不多已家喻户晓的诗句,却很符合我现今的心境。又如李白的《侠客行》中所题“事了拂衣去,深藏身与名”。离开其实是艺术。
从一个阶段步入另一个阶段时,我们选择各自离开的方式,却带走同样的东西:记忆。诚然记忆是珍贵的,但除了对自己而言,它也是不值钱的。
饰演林黛玉走红的陈晓旭女士已撒手尘寰。知道她的人只能以红楼梦追悼她。红楼中,黛玉不也因惜春而葬花?
“花谢花飞飞满天,红消香断有谁怜;一朝春尽红颜老,花落人亡两不知。”
Envoy of the Stars @ 8:26 PM
-------------------------------
Voices in the Distant
Credits
Project Sanctuary Starry Night
September 2004
October 2004
November 2004
December 2004
January 2005
February 2005
March 2005
April 2005
May 2005
June 2005
July 2005
August 2005
September 2005
October 2005
November 2005
December 2005
January 2006
February 2006
March 2006
April 2006
May 2006
June 2006
July 2006
August 2006
September 2006
October 2006
November 2006
December 2006
January 2007
February 2007
March 2007
April 2007
May 2007
June 2007
July 2007
August 2007
September 2007
October 2007
November 2007
December 2007
January 2008
February 2008
March 2008
April 2008
May 2008
June 2008
July 2008
August 2008
September 2008
October 2008
November 2008
December 2008
January 2009
February 2009
March 2009
April 2009
May 2009
June 2009
July 2009
August 2009
September 2009
October 2009
November 2009
December 2009
January 2010
February 2010
March 2010
April 2010
May 2010
June 2010
July 2010
August 2010
September 2010
October 2010
November 2010
December 2010
January 2011
February 2011
March 2011
April 2011
May 2011
June 2011
July 2011
August 2011
September 2011
October 2011
November 2011
December 2011
January 2012
February 2012
March 2012
April 2012
May 2012
June 2012
July 2012
August 2012
September 2012
October 2012
November 2012
December 2012
January 2013
February 2013
April 2013
July 2013
August 2013
November 2013
February 2014
March 2014
March 2015