
后传
Sunday, April 26, 2009
要喜欢一样东西,喜欢六年,不是件容易的事。要重温着当年的事,复习着感动,一遍又一遍,一年又一年,不被时间冲淡、淡漠腐蚀,更不简单。感动不能复制,但我想它会通过另一种形式重现。某个音韵会撩拨着心灵上的那根弦,带回不甘愿被遗忘的跌宕和震撼。 当时的偶然,几年后回头看,其实也是一种必然。形式上的必然。因为我们都在同个地方做出同一个选择,为着同一件事,不无迷惘但步履逐渐稳健,一步一脚印地靠近同样的目的地。
今年是《黄城》最后一年在维多利亚剧院演出。说要装修也说了那么多年,每年都要重新解释为什么还没拆。但今年总算做了个了断。播放着VT的录影时,看着那些休息室、地下室、后台等,和回忆的对照又带来一波无中生有的惆怅。
我们这群偏执狂曾属于那个舞台,绽放着神采,放肆着想象,见证过我们辛苦的成果。那块空间是我们守护的地方。而谢幕时唱着那首歌,歌名中的名词已无实际意义,但倒映在台上他们眼眸中的,是过往延续至今的激情与精神。他们跟我们一样。这本那么多人经手的传记,如此这般往后传。这场梦要做多久啊?不识城中何所有,只缘身在此城中。
最近重返了舞台,不过是另一个台面,不错的体验,但和昔日的感觉,我想为了公平起见,是不能相提并论的。
Envoy of the Stars @ 12:40 AM
-------------------------------
Voices in the Distant
Credits
Project Sanctuary Starry Night
September 2004
October 2004
November 2004
December 2004
January 2005
February 2005
March 2005
April 2005
May 2005
June 2005
July 2005
August 2005
September 2005
October 2005
November 2005
December 2005
January 2006
February 2006
March 2006
April 2006
May 2006
June 2006
July 2006
August 2006
September 2006
October 2006
November 2006
December 2006
January 2007
February 2007
March 2007
April 2007
May 2007
June 2007
July 2007
August 2007
September 2007
October 2007
November 2007
December 2007
January 2008
February 2008
March 2008
April 2008
May 2008
June 2008
July 2008
August 2008
September 2008
October 2008
November 2008
December 2008
January 2009
February 2009
March 2009
April 2009
May 2009
June 2009
July 2009
August 2009
September 2009
October 2009
November 2009
December 2009
January 2010
February 2010
March 2010
April 2010
May 2010
June 2010
July 2010
August 2010
September 2010
October 2010
November 2010
December 2010
January 2011
February 2011
March 2011
April 2011
May 2011
June 2011
July 2011
August 2011
September 2011
October 2011
November 2011
December 2011
January 2012
February 2012
March 2012
April 2012
May 2012
June 2012
July 2012
August 2012
September 2012
October 2012
November 2012
December 2012
January 2013
February 2013
April 2013
July 2013
August 2013
November 2013
February 2014
March 2014
March 2015