把悲伤留给自己

Thursday, April 07, 2011

有一个朋友在我们一行人酒足饭饱后,在KTV包厢唱着歌,在听到身边另一个人不断诉说自己的辛酸事时,平静地说道:朋友,把悲伤留给自己。他并没有趁机点唱那首歌,我却记住那句话。好知易难行的一句话。

多年以后,我和另一个朋友D吃饭时,D像是突有所感地冒出同一句话:“和朋友难得出来,就应该说些开心的。把悲伤留给自己。”

我突然想起了在KTV说出那句话的朋友,才发现一晃两年已没看到他了,在那个瞬间脑中似乎浮光掠影般浮现了他的身影,看起来不知流露多少萧索、多少孤傲。朋友的眼中总是深邃却混浊,可能是喝多了,可能是看透了,我始终无法猜透的,却是他放荡不羁的轮廓下藏着多少秘密。他不愿多谈他的事情,就算有人问起,他说时也是非常淡然。

和一些人,话不须说得太多,一起相处的时间也不多,他们似乎还是多少能了解你是什么样的人,经过许多年,这层了解似乎没瓦解。或许,因为我们是同类,只会默默关注着把悲伤留给自己的彼此。

Envoy of the Stars @ 11:59 PM
-------------------------------

Voices in the Distant

Free HTML Hit Counter

Credits

Project Sanctuary

Starry Night

Archives

September 2004
October 2004
November 2004
December 2004
January 2005
February 2005
March 2005
April 2005
May 2005
June 2005
July 2005
August 2005
September 2005
October 2005
November 2005
December 2005
January 2006
February 2006
March 2006
April 2006
May 2006
June 2006
July 2006
August 2006
September 2006
October 2006
November 2006
December 2006
January 2007
February 2007
March 2007
April 2007
May 2007
June 2007
July 2007
August 2007
September 2007
October 2007
November 2007
December 2007
January 2008
February 2008
March 2008
April 2008
May 2008
June 2008
July 2008
August 2008
September 2008
October 2008
November 2008
December 2008
January 2009
February 2009
March 2009
April 2009
May 2009
June 2009
July 2009
August 2009
September 2009
October 2009
November 2009
December 2009
January 2010
February 2010
March 2010
April 2010
May 2010
June 2010
July 2010
August 2010
September 2010
October 2010
November 2010
December 2010
January 2011
February 2011
March 2011
April 2011
May 2011
June 2011
July 2011
August 2011
September 2011
October 2011
November 2011
December 2011
January 2012
February 2012
March 2012
April 2012
May 2012
June 2012
July 2012
August 2012
September 2012
October 2012
November 2012
December 2012
January 2013
February 2013
April 2013
July 2013
August 2013
November 2013
February 2014
March 2014
March 2015